Jazda na tygrysie to dla mnie nie poza ani ideologia. To praktyczna postawa wobec świata, który przyspiesza szybciej, niż jesteśmy w stanie go zrozumieć.

Tygrys jest realny: informacyjny hałas, presja ekonomiczna, rozpad wspólnych języków, technologie, które obiecują wolność, a często tworzą nowe formy zależności.

Nie da się go zabic jednym ruchem. Nie da się też po prostu z niego zejsc i udawać, że ten świat nie istnieje.

Trzy błędy, które widzę najczęściej

1. Ucieczka w cynizm.
2. Ucieczka w pseudoduchowosc bez odpowiedzialności.
3. Kapitulacja pod hasłem: “tak już jest, nic nie zrobisz”.

Każdy z tych ruchów jest zrozumialy. Każdy prowadzi do utraty sprawczości.

Co znaczy “trzymać oś”

Dla mnie to pięć prostych rzeczy:

• pilnować dyscypliny dnia,
• odddzielać sygnał od szumu,
• nie handlować własną godnością za chwilowy komfort,
• budować ciało i głowę tak, jakby miały służyć przez dekady,
• podejmować decyzje, które można obronić przed samym sobą.

To nie jest heroizm. To codzienna robota.

Dlaczego ten blog

Ten projekt ma być zapisem praktyki, nie zbiorem efektownych tez.

Będą tu eseje, notatki terenowe i recenzje map, które pomagają nazwać epokę. Bez akademickiej pozy, bez agitacji, bez coachingu na sterydach.

Jeśli ten blog ma jeden cel, to taki: pokazywać, jak żyć po ludzku w czasie, który robi wszystko, byś przestał być osobą, a stał się funkcją.